สรุปผลงานมังงะในธีม “ดนตรี”
ในโลกนี้มีผลงานมากมายที่ใช้ “ดนตรี” เป็นประเด็น ไม่ว่าจะเป็นละคร ภาพยนตร์ อนิเมะ เป็นต้น แน่นอนว่าในวงการมังงะก็เช่นเดียวกัน
บทความนี้จะแนะนำผลงานแนะนำที่มีธีมเป็น “ดนตรี”
ไม่ว่าจะร็อก คลาสสิก แจ๊ส เป็นต้น หากได้ดูแล้วจะเข้าใจเลยว่ามีเรื่องราวครอบคลุมหลากหลายแนวเพลง
ดังนั้นคุณต้องเจอเรื่องโปรดของคุณอย่างแน่นอน
ในบางเรื่องก็เป็นสายแก๊ก ชีวิตประจำวัน อ่านสบายไม่ต้องเกร็ง!
ขอเชิญตรวจสอบจนถึงตอนท้ายให้ได้นะ!
- รวมเพลงฮิตจากอนิเมะ｜เพลงเพราะๆ มากมาย!
- 【ฮิปฮอป】รวมผลงานอนิเมะที่มีตอนแร็ป!
- สรุปเพลงแจ๊สและเพลงแทรกในอนิเมะ รวมถึงเพลงคัฟเวอร์
- [ร็อก] เพลงโวคาโลแนววงดนตรีที่มือใหม่ก็ลองได้ง่าย ๆ [ง่าย]
- [สำหรับผู้เริ่มต้น] อยากเล่นเปียโน! รวมเพลงอนิเมะแนะนำ
- 【เพลงอนิเมะ×ร็อก】รวมเพลงอนิเมะที่ร้องโดยวงร็อก
- รวมเพลงโวคาลอยด์แนววงดนตรี [ร็อก]
สรุปผลงานการ์ตูนที่มีธีม “ดนตรี” (ลำดับที่ 11–20)
คาเงคิ โชโจ!!
ผลงานเรื่องนี้มีฉากหลังเป็นโรงเรียนดนตรีการละครโคกะ ที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อฝึกฝนสมาชิกคณะละครเพลงโคกะ โดยเล่าเรื่องการต่อสู้มุ่งสู่การเป็นดาราของเหล่าตัวเอก จากฉากหลังดังกล่าวพออ่านแล้วก็รับรู้ได้ว่ามีการอ้างอิงถึงคณะละครเพลงทาคาระซึกะอยู่ไม่น้อย เรื่องราวถ่ายทอดให้เห็นว่าการสร้างสรรค์เวทีอันงดงามนั้นต้องอาศัยความพยายามอย่างยิ่งยวด อีกทั้งยังให้ความรู้สึกเหมือนกำลังวิ่งฝ่าช่วงวัยรุ่นอย่างเต็มกำลัง ผ่านการร่วมมือและการแข่งขันกับเหล่าเพื่อนพ้อง เป็นมังงะที่ให้ความประทับใจมาก นอกจากนี้ยังถูกทำเป็นอนิเมะแล้วด้วย ขอแนะนำให้ลองชมเช่นกัน!
โซลานีน
“Solanin” เป็นผลงานที่หายากในบรรดามังงะแนวดนตรีที่มีตัวเอกเป็นคนทำงาน แม้จะจบมหาวิทยาลัยแล้ว ตัวละครก็ยังไม่อาจละทิ้งความฝัน และเรื่องราวการฝ่าฟันของพวกเขาถูกถ่ายทอดไว้อย่างเข้มข้น บทเพลง “Solanin” ที่ปรากฏในเรื่อง ได้ถูกแต่งโดยวงร็อก Asian Kung-Fu Generation ในตอนที่มีการสร้างเป็นภาพยนตร์ เพลงที่ตอนอ่านมังงะมีแต่จินตนาการเท่านั้น ได้กลายเป็นสิ่งที่รับฟังได้จริง จนเกิดกระแสตอบรับอย่างล้นหลาม ผลงานนี้ถ่ายทอดถึงความยากลำบากของการทำกิจกรรมดนตรีต่อไปหลังจากก้าวสู่ความเป็นผู้ใหญ่ และการเผชิญหน้ากับความฝันอย่างไร จึงเป็นงานที่ผู้ใหญ่ยิ่งควรอ่าน
ดีทรอยต์ เมทัล ซิตี้
มังงะตลก “Detroit Metal City” หรือที่รู้จักในชื่อ “DMC” ซึ่งเคยได้รับความนิยมจนถูกสร้างเป็นภาพยนตร์คนแสดง เรื่องราวเล่าถึงเนกิชิ ทาคาอิจิ นักศึกษามหาวิทยาลัยผู้ใฝ่ฝันจะเป็นนักดนตรีป๊อป แต่กลับกลายเป็นว่า—ขัดกับความตั้งใจของตน—เขาได้ปลดปล่อยพรสวรรค์การแสดงระดับอัจฉริยะในฐานะ “โยฮันเนส เคราเซอร์ที่สอง” นักร้องนำวงเดธเมทัล DMC ช่องว่างระหว่างสองตัวตนนี้ทำให้เรื่องราวสนุกสุดๆ เพลงของ DMC นั้นจัดจ้าน ดุดัน และเต็มไปด้วยเนื้อร้องที่แทบเอ่ยปากไม่ได้ แต่เพราะผู้ที่ทำการแสดงคือหนุ่มใจดี เรากลับเผลอยกโทษให้เขาไปอย่างประหลาด การปะทะกับศิลปินวงอื่นๆ ก็สนุกไม่แพ้กัน แนะนำให้ลองไปเช็คดู!
ออร์เคสตราสีฟ้า
“Blue Orchestra” เป็นผลงานของนักวาดการ์ตูน อาคุอิ ชิน ที่ได้ไปสัมภาษณ์ชมรมออร์เคสตราซิมโฟนิกของโรงเรียนมัธยมปลายในจังหวัดชิบะจริงๆ แล้วนำมาสร้างสรรค์เป็นเรื่องราว ผลลัพธ์คือผลงานที่เต็มไปด้วยความสมจริงจนแทบไม่เหมือนงานฟิกชัน โดยเฉพาะประเด็นความขัดแย้งระหว่างกลุ่มตามเครื่องดนตรีที่ปรากฏในเรื่อง ซึ่งนับว่าเป็นเรื่อง “ออร์เคสตราทั่วไป” อย่างแท้จริง แน่นอนว่าไม่ได้มีเพียงด้านลบ แต่ยังถ่ายทอดอย่างเรียลว่าบรรดาสมาชิกเติบโตผ่านออร์เคสตราอย่างไร อีกทั้งลายเส้นยังงดงามมาก จึงขอแนะนำเป็นพิเศษสำหรับผู้ที่ชอบงานภาพสวยๆ ด้วย!
ทงคัตสึดีเจอาเงะทาโร่
เรื่องราวของคัตสึมาตะ อะเกทาโร่ พระเอกผู้เป็นทายาทร้านทงคัตสึ วันหนึ่งเขาได้ตระหนักว่าร้านทงคัตสึกับงานดีเจมีความเหมือนกัน และมุ่งหมายจะเป็นชายผู้ที่ยกระดับได้ทั้งทงคัตสึและฟลอร์แดนซ์ ผลงานนี้มีโลกทัศน์อันเป็นเอกลักษณ์ เช่น คำพูดที่ว่า “ร้านทงคัตสึกับดีเจเหมือนกัน” และตัวละครที่อธิบายอย่างละเอียดว่ามีจุดร่วมกันตรงไหน แม้จะเป็นเรื่องที่เล่าการเติบโตของพระเอกในฐานะดีเจ แต่ก็เดินหน้าพิถีพิถันกับทงคัตสึไปพร้อมกัน อีกทั้งเพื่อน ๆ ต่างก็มีธุรกิจครอบครัวของตนเอง ทำให้มุกตลอกระจายอยู่ทั่วไปซึ่งเป็นเสน่ห์สำคัญของเรื่องนี้ด้วย
ฮัลเลลูยา โอเวอร์ไดรฟ์!
เป็นผลงานที่ถ่ายทอดเรื่องราววัยรุ่นของเหล่านักเรียนที่แอบทำกิจกรรมวงดนตรีโดยซ่อนจากทางโรงเรียน ในโรงเรียนมัธยมที่ห้ามชมรมดนตรีเบาไว้ ตัวเอก อาซาซากุระ โค사เมะ สังกัดชมรมวิจัยโลหะและวิทยาศาสตร์กายภาพ ซึ่งเป็นชมรบจำแลงของชมรมดนตรีเบา สมาชิกที่มีเอกลักษณ์ของชมรมนี้ถือเป็นเสน่ห์ใหญ่ของเรื่อง จุดเด่นอีกอย่างคือการบรรยายที่ทำให้เข้าใจได้ง่ายว่าเสียงเพลงเป็นโทนแบบไหน เช่น การถ่ายทอดเสียงร้องของอาซาซากุระ โค사เมะ ผ่านภาพหยาดฝนและหยดน้ำตา เป็นมังงะที่ให้ผู้อ่านได้ซึมซับการเติบโตของตัวละครผ่านกิจกรรมดนตรี และบรรยากาศของความเป็นวัยรุ่น
ท้ายที่สุด
มีมังงะเกี่ยวกับดนตรีเยอะมากเลยนะครับ/คะ ว่ากันว่าการถ่ายทอด “เสียง” ในมังงะนั้นยากมาก แต่ผม/ฉันรู้สึกว่าในทุกๆ เรื่องก็มีเสน่ห์ที่ทำให้เหมือนได้ยินทำนองและการบรรเลงอยู่จริงๆ แน่นอนว่ายังมีมังงะที่ใส่ไม่หมด และต่อจากนี้ก็คงจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ด้วย เดี๋ยวฉัน/ผมจะอัปเดตเป็นระยะๆ แวะมาดูอีกเมื่อมีเวลาว่างนะครับ/คะ!