เพลงเจ้าหญิงโมโนโนเกะ เพลงธีม・เพลงแทรก
เราขอแนะนำเพลงประกอบหลักและเพลงแทรกของภาพยนตร์จิบลิเรื่อง “เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร (Princess Mononoke)” ที่ออกฉายในปี 1997
พูดถึง “เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร” แล้ว เป็นผลงานสะเทือนใจที่ถ่ายทอดการต่อสู้ระหว่างเทพเจ้า สัตว์ และมนุษย์บนเวทีแห่งธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ ขณะเดียวกันก็ทำให้เราประทับใจกับความรู้สึกบริสุทธิ์ของเด็กหนุ่มและเด็กสาวจากคนละโลกที่ห่วงใยกันและกัน
สโลแกนโปรโมตภาพยนตร์คือ “จงมีชีวิตอยู่”
ในเวลานั้น คงมีหลายคนที่ไปชมในโรงภาพยนตร์และได้ครุ่นคิดลึกซึ้งถึง “ความคิดและความรู้สึกของเหล่าผู้มีชีวิต” อย่างถ้วนหน้า
ในบทความนี้ เราจะพาคุณไปรับฟังบทเพลงอันน่าประทับใจจาก “เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร”
เช่นเดียวกับตัวผลงาน เพลงทั้งหมดล้วนยอดเยี่ยมและชวนให้นึกถึงฉากสุดประทับใจมากมาย!
เพลงโมโนโนเกะฮิเมะ. เพลงประกอบหลักและเพลงแทรก (1–10)
เจ้าหญิงโมโนะโนเกะMera Yoshikazu
นี่คือเพลงธีมของ “Princess Mononoke” นักร้องที่ร้องเพลงนี้คือ โยมิอิจิ เมระ ซึ่งแม้จะเป็นผู้ชายแต่ร้องด้วยเสียงสูงคล้ายน้ำเสียงผู้หญิงในแบบคานเตอร์เทนอร์ การมีอยู่ของนักร้องประเภทนี้เป็นที่รู้จักแพร่หลายผ่านผลงานชิ้นนี้ เป็นบทเพลงที่น่าประทับใจมาก โดยเฉพาะความกังวานและการทอดเสียงในโทนสูงที่ไพเราะงดงาม
พวกโคดามะHisaishi Joe
นี่เป็นบทเพลงฉากเปิดของเรื่อง ที่เกิดขึ้นในผืนป่า ซึ่งมีฉากที่ “โคดามะ” เทพภูตที่ปรากฏเฉพาะในป่าที่อุดมสมบูรณ์ออกมาให้เห็น ตัวละครนี้ก็เป็นอีกหนึ่งตัวละครที่ขาดไม่ได้เมื่อพูดถึงเจ้าหญิงโมโนโนเกะ และเป็นเพลงที่เข้ากับเสียงเปียโนอันอบอุ่นราวสัมผัสไม้ได้อย่างลงตัว เป็นการเรียบเรียงที่น่าพิศวงและน่ารัก ราวกับได้ยินเสียงก๊องแก๊งก๊องแก๊งที่โคดามะส่งเสียงอยู่ตรงนั้นเลย
อาชิตากะกับซันHisaishi Joe
ฉากสุดท้ายของเรื่อง ป่าที่งดงามขึ้นและรอยแผลของอาชิตากะที่ค่อยๆ เลือนหายไป เพลงประกอบฉากอันน่าประทับใจใน “เจ้าหญิงโมโนโนเกะ” ที่อาชิตากะและซันเริ่มเดินบนเส้นทางของตนเอง แม้ไม่อาจใช้ชีวิตร่วมกันได้ แต่ก็เลือกที่จะมีชีวิตอยู่ร่วมกัน เพลงนี้สะท้อนสายใยของทั้งสองให้โดดเด่นยิ่งขึ้น
สตรีผู้ย่ำเตาทาตาระ -เอโบชิ เพลงทาตาระ-Hisaishi Joe
เพลงหนึ่งที่ผู้หญิงซึ่งทำงานในโรงหลอมเหล็กร้องกันอยู่ เนื้อเพลงถ่ายทอดให้เห็นถึงความยากลำบากของงานของพวกเธอ เพลงนี้ปรากฏในฐานะเป็นเพลงทำงานเฉพาะของอาชีพนี้ ที่ช่วยให้พวกเธอรักษาจังหวะและทำงานประสานกันได้อย่างลงตัวขณะทำงาน
อาชิตากะเซี่ยกิHisaishi Joe
เป็นเพลงที่ไพเราะอย่างยิ่งซึ่งบรรเลงในช่วงสำคัญของเรื่อง ทำให้รู้สึกถึงขนาดอันยิ่งใหญ่ของธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ที่เป็นฉากของเรื่อง “เจ้าหญิงโมโนโนเกะ” ยังสื่อถึงธีมการอยู่ร่วมกันระหว่างธรรมชาติกับมนุษย์ด้วย เพียงแค่ได้ฟังเพลงที่ถ่ายทอดความยิ่งใหญ่นี้ก็ทำให้รู้สึกถูกครอบงำได้แล้ว
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร (เวอร์ชันบรรเลง)Hisaishi Joe
เพลงนี้ถูกปล่อยออกมาในฐานะเพลงปิดของเรื่อง Princess Mononoke และสร้างอิมแพ็กต์อย่างยิ่งใหญ่ เสียงร้องโทนสูงอันงดงามของ โยเนะระ โยอิจิ ทำให้ผู้คนทั่วโลกประทับใจ ทำนองที่คุ้นหูยิ่งขับเน้นบรรยากาศและความสมจริงของโลกในเรื่อง และหลังจากประทับใจกับภาพยนตร์แล้ว ก็พาเราดำดิ่งต่อไปในอารมณ์余韻 บทเพลงอมตะนี้ไม่เคยเลือนหาย ไม่ว่าเราจะฟังกี่ครั้งนับตั้งแต่การฉายในปี 1998
สองคนในป่าของเทพเจ้ากวางHisaishi Joe
ตั้งแต่ต้นเพลงก็ได้ยินวลีเปียโนที่ละเอียดอ่อน แฝงความน่ากลัวชวนให้หัวใจเต้นแรง เป็นบทเพลงที่ชวนขนลุก ทว่าความถี่สูงนั้นกลับทำให้รู้สึกราวกับสัมผัสได้ถึงการดำรงอยู่ของเทพเจ้า เพลงนี้มีธีมเป็น “ป่าของเทพเจ้ากวาง” ซึ่งเป็นเวทีไคลแมกซ์ในโลกของเจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร และบรรยากาศนั้นถูกถ่ายทอดออกมาอย่างครบถ้วน ช่วงครึ่งหลังท่อนทำนองของ “เหล่าสิ่งลี้ลับเท่านั้น” ก็ปรากฏขึ้นด้วย